استفاده از نانوجاذب ها، علی رغم اثرات مثبت اقتصادی و محیط زیستی، به دلیل مصرف منابع اولیة طبیعی، مصرف انرژی و تولید دی اکسیدکربن می تواند پیامدهای محیط زیستی شدیدی به همراه داشته باشد. در مطالعة اخیر، به بررسی پیامدهای دفع نانوجاذب سنتز شده از اکسید گرافن (mGO-NH2) استفاده شده در حذف یون های جیوه از محلول های آبی طی دو سناریوی واجذب و لندفیل به کمک روش ارزیابی چرخة حیات پرداخته شد. تحلیل و ارزیابی پیامدهای محیط زیستی دو سناریو، با استفاده از نرم افزار سیماپرو (نسخة 5·9) و پایگاه داده Ecoinvent (نسخة 3.4) بر اساس استاندارد ایزو 14040 و ایزو 14044 انجام شد. از شاخص ReCiPe midpoint H و شاخص ReCiPe endpoint به ترتیب جهت تعیین 18 پیامد میانی و سه دسته پیامد پایانی استفاده شد. هم چنین، جهت بررسی پتانسیل گرمایش جهانی، ردپای بوم شناختی و میزان انرژی خواهی تجمعی، به ترتیب شاخص های پروتکل گازهای گلخانه ای، ردپای اکولوژیکی و تقاضای انرژی تجمعی محاسبه شد. نتایج نشان داد که در تمام پیامدهای مذکور، سناریوی واجذب به دلیل مصرف برق، بیش ترین سهم را بر پیامدهای مورد بررسی در مقایسه با سناریوی لندفیل دارا است. هم چنین، بر اساس نتایج تقاضای انرژی تجمعی، سوخت های فسیلی با 29/94 و 50/90 درصد مشارکت بالاترین میزان مصرف انرژی را به ترتیب در دو سناریوی واجذب و لندفیل داشتند و سهم سایر منابع ناچیز بود. لذا فرآیند لندفیل جهت دفع نهایی نانوجاذب به کار رفته در حذف یون های جیوه پیشنهاد می شود. از سوی دیگر، با توجه به پتانسیل مناسب نانوجاذب در حذف یون های جیوه و امکان استفادة مجدد از آن به کمک فرآیندهای اسیدی، بازجذب نانوجاذب می تواند نقش مؤثری در کاهش پیامدهای محیط زیستی داشته باشد.

مقدمه: تعداد زیادی از بیماران مبتلا به اختلال ناهماهنگی مقعدی - راست روده ای(Anorectal dyssynergia)  به درمان های معمول یبوست پاسخ نمی دهند. به تازگی مطالعاتی در زمینه تاثیر بیوفیدبک روی بیماران مبتلا به اختلال دفع ناهماهنگ انجام شده است؛ برآن شدیم تا مقایسه ای بین تاثیر بیوفیدبک و آموزش دفع بالون در بهبودی بیماران انجام دهیم.روش ها: به طور تصادفی 65 بیمار به دو گروه بیوفیدبک و آموزش دفع بالون تقسیم شدند. علایم یبوست و میزان رضایت و تست زمان و حجم دفع بالون در دو گروه مقایسه گردید.یافته ها: در هر دو گروه، علایم یبوست نسبت به قبل از درمان کاهش یافت، ولی اختلافی به نفع بیوفیدبک مشاهده شد. در مورد دو معیار اساسی تخلیه ناکامل و نیاز به استفاده از دست برای انجام دفع، وضعیت در گروه آموزشی با بالون نسبت به قبل از درمان تغییری ننمود. از نظر شاخص های اندازه گیری شده با بالون در بیماران، یعنی زمان لازم برای بیرون راندن بالون پر شده و حداکثر حجم بالون پر شده که بیمار می توانست آن را دفع کند نیز گروه بیوفیدبک نتایج بهتری نشان داد. 78 درصد کل بیماران پس از درمان رضایت تا حدودی و یا رضایت کامل داشتند و تفاوتی بین دو گروه در این خصوص مشاهده نشد.نتیجه گیری: بیوفیدبک در بیماران مبتلا به اختلال ناهماهنگی مقعدی - راست روده ای (Anorectal dyssynergia)  از آموزش به وسیله بالون موثرتر است و باعث تغییرات واضحی در شاخص های کمی و کیفی می شود.

از مهمترین پتانسیل های غشاهای نانوفیلتراسیون حذف یون ها از آب ها و پساب ها با اهداف مختلف است. از جمله این اهداف می توان به سختی زدائی از آب آشامیدنی، حذف یون های فلزات سنگین و تصفیه فاضلاب ها برای استفاده مجدد از آنها اشاره نمود. در این تحقیق از غشاء نانو فیلتراسیون برای حذف مهمترین یون های موجود در آب پرس تفاله چغندر قند (Na+, K+, Ca2+, Mg2+, SO42-, Cl-) با هدف استفاده مجدد از آن استفاده شده است. اثر پارامترهای عملیاتی (دما و فشار) و غلظت بر پارامترهای کارایی فرآیند فیلتراسیون غشایی (شار تراوه، گرفتگی و در صد دفع اجزاء) مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد که با افزایش دما شار تراوه، گرفتگی افزایش و درصد دفع یون ها کاهش می یابد و با افزایش اختلاف فشار، شار تراوه، گرفتگی و درصد دفع یون ها افزایش می یابد. هم چنین نتایج حاکی از آن است که افزایش بریکس، افزایش گرفتگی و کاهش شار و درصد دفع را به همراه خواهد داشت.

سابقه و هدف: افلوکس فرآیندی است که طی آن باکتری ها ترکیبات خارج سلولی را که سمی هستند (داروها، مواد شیمیایی و آنتی بیوتیکها) به خارج سلول دفع و از ایجاد غلظت مناسب آنتی بیوتیکها برای مهار باکتری ممانعت می کنند. امروزه افلوکس پمپ خصوصا در ایجاد مقاومت چند دارویی مطرح است و به عنوان یکی از مهمترین مقاومت ذاتی آنتی بیوتیک در باکتریها می باشد. بنابراین جهت شناخت بیشتر پمپ های دفع آنتی بیوتیکی این مقاله تنظیم شد.مواد و روشها: تحقیق به روش مروری از نوع تحلیلی انجام گرفت. با استفاده از کلمات کلیدی آنتی بیوتیک ها، پمپ های دفع، مقاومت چند دارویی، میکروارگانیسمها، مکانیسم مقاومت، در 12 مقاله معتبر در طی سالهای 1997 تا 2002 مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه گیری و توصیه ها: افلوکس آنتی بیوتیکی یکی از گسترده ترین مکانیسمهای مقاومت آنتی بیوتیکی بین میکروارگانیسمهاست. چون هم در باکتریهای گرم مثبت و هم گرم منفی و از جمله گونه های بیماریزای مهم پزشکی مانند استافیلوکوکها، استرپتوکوکها و پاتوژنهای فرصت طلب مثل سودوموناس آئروژینوزا وجود دارد. در عالم باکتریها پنج خانواده از افلوکس پمپها وجود دارد. این پمپهای افلوکس میکروبی متعلق به خانواده انتقال دهنده های مختلفی بوده و اغلب توسط ژنومهای میکروبی رمزگذاری می شوند. هم سلولهای یوکاریوتیک و هم پروکاریوتیک دارای خانواده هایی از پروتئینهای غشایی موسوم به افلوکس پمپها می باشند که در افلوکس داروها و مواد شیمیایی از درون سلول عمل می کنند. با توجه به اهمیت این سیستم های افلوکس، شناخت آنها و استفاده مناسب از داروها در درمان برای پزشکان و محققین از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

در این بررسی پس از انحلال یون های پررنات از غبار تشویه مولیبدنیت و تماس آن با رزین تعویض یونی آمبرلیت یون های پررنات و مولیبدات جذب رزین گردیدند. در مرحله اول دفع یون های مولیبدات توسط محلول با غلظت های متفاوت هیدروکسید سدیم، اسید کلریدریک و اگزالات پتاسیم و در مرحله دوم دفع یون های پررنات توسط محلول با غلظت های متفاوت اسید پرکلریک، اسید نیتریک، اسید کلریدریک، اسید سولفوریک، تیوسیانات آمونیوم و نیترات آمونیوم انجام گرفت. در استخراج توسط رزین تعویض یونی هدف تعیین شرایطی است که بیشترین میزان دفع یون های مولیبدات و کمترین میزان دفع یون های پررنات در مرحله دفع یون های مولیبدات و بیشترین میزان دفع یون های پررنات در مرحله دفع یون های پررنات را داشته باشیم. با انجام آزمایش های تک باری بیشترین میزان دفع یون های مولیبدات توسط محلول هیدروکسید سدیم 7M و به میزان 91.1% و بیشترین میزان دفع یون های پررنات توسط محلول اسید پرکلریک 1M و به میزان 79.3% تعیین گردید.

اسان سازی توسط حامل یون برای لیتیم پیکرات با یک سری یون پذیرهای غیرحلقوی پلی اتر، حاوی گروه های مختلف و با طول زنجیر متفاوت مطالعه گردید. این مطالعه از طریق سیستم های غشایی مایع حجیم (BML) و غشایی مایع حمایت شده انجام گردید. غشاهای استفاده شده عبارتند از: PTFE، سلولز نیترات، ممبران دیالیز و ممبران اون یون. مقدار لیتیم حمل شده به ساختار یون پذیر و غشا حمایتی به کار رفته بستگی دارد. مقدار یون لیتیم حمل شده، روند V >> IV ≈ III ≈ II >I >VI > VII > VIII = IX را در BLM دارد. دی اتیلن گلیگول دی بنزوات بهترین و موثرترین حامل یون در انتقال یون لیتیم در سیستم غشا مایع است.